Vandaag ben ik met Tygo mijn zoon naar zijn groep gefietst ik heb sinds lange tijd weer eens een heerlijke wind door mijn haren gevoeld het was zo lekker om in de natuur te zijn en te fietsen. moet ik echt vaker doen.
Daarna thuis even wat opgeruimd en de afwas gedaan en gewacht op een vriendin die op bezoek kwam. Die is een hele tijd gebleven en dat is altijd gezellig. We hebben het dan over zeer uit een lopende dingen echt alles komt aan bod das zo lekker af en toe. Kopje koffie of thee erbij en klaar is kees.
Vanavond Evelien mijn dochter weer gaan halen van een nachtje slapen in Gennep bij haar nieuwe pleeggezin. Dit was allemaal heel leuk verlopen en ze voelde zicht echt op haar gemak.
Thuis aangekomen alles ging goed Tygo in de douche geweest en klaar gemaakt voor bed en toen begon de ellende. Er zat Tygo iets dwars en het werd steeds erger. Hij wou, of kon niet zeggen wat er hem dwars zat en dit kwam eruit als testen hoe ver hij mij boos kon krijgen. Hij stond letterlijk voor me te schreeuwen dat ik hem maar moest gaan slaan en zijn arm moest breken enz. Dit doet natuurlijk enorme pijn in mijn hart om mijn zoon zo te zien. Hij gooide zijn bureaustoel door de lucht en gooide steeds zijn bakken van zijn opberg meubel eruit. Ook gooide hij tot 3 keer toe de blokkendoos om. Ik ben begeven moment op mijn kamer gaan zitten omdat ik het echt niet meer aan kon zien. Ik heb een keer de blokkendoos opgeruimd 1 minuut later lag hij weer over de vloer. Toen ik op mijn kamer even zat te huilen hoorde ik Tygo ook huilen en ging naar hem toe om hem te proberen te troosten maar dit lukte niet omdat hij van me schrok. Dit gaat echt door merg en been als hij zo dan is. Je staat totaal machteloos tegenover het kind je kan niks en dan ook helemaal niks doen. Ik vroeg hem of hij nog wist wat er gebeurd was en er kwam alleen maar uit dat ik boos op hem was en dat ik hem pijn wilde doen. Hij wist totaal niet meer dat hij nog geen 5 minuten ervoor zo had staan doen tegenover mij. Dit is zo moeilijk omdat het bijna niet te begrijpen is voor mij of iemand anders. Het was gewoon weg. Mij doet dit enorm pijn omdat ik wel weet wat hij allemaal schreeuwt op dat moment. Het is zo hartverscheurend om je zoon zo veel pijn te zien hebben en er niks aan te kunnen doen. Want ergens mee zitten dat zat ie maar hij kan niet anders dan dit gedrag vertonen. Ik snap eigenlijk ook niet zo goed dat ik nog steeds de moed heb om hem te kunnen en willen handelen want het is zooo verdomde moeilijk soms met hem. Maar het is en blijft mijn zoon en dat zal hij altijd blijven hoe hij ook doet. Ik hou van jou Tygo!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten