Vandaag heb ik mijn dochter naar haar nieuwe pleeggezin gebracht om 10 uur vanmorgen. Mijn zoon ging mee en die was best zenuwachtig. Ik trouwens ook het is niet niks je kind ergens te laten waar je de mensen nog niert echt goed van kent. Vandaag ging ze een nachtje slapen en dan is ze morgen weer terug. En dan zal Maandag "de" dag zijn. dan gaat ze definitief naar haar nieuwe pleeggezin. Ik zal haar dan 1 x in de 2 weken zien een weekend. Das natuurlijk heel erg moeilijk en zal me ook zeker niet in de koude kleren gaan zitten. Ik heb zoveel gehuild om mijn meisje en heel raar maar ik zie haar steeds als een klein meisje voor me. Mijn zoon is wel nu nog thuis maar is de bedoeling dat hij ook naar pleeggezin gaat ter zijner tijd. We zijn voor hem gewoon nog aan het zoeken. Wel kan ik dan op weg naar mijn leven weer zin te geven. Niet dat dit niet kan met 2 kinderen, maar mijn kinderen hebben gewoon zoveel zorg en aandacht nodig dat ik het niet alleen aankan. Toch maakt het me verdrietig om haar te zien gaan maar ik weet ook dat ze hier zoveel sterker uit zal gaan komen en daar doe ik het voor. Dus ja ik hoop dat ze later inzien dat ik het voor hun heb gedaan en dat ze gaan beseffen dat ik het gewoon nu niet kan en dat ze me niet gaan haten ofzo. Maar ik denk van niet want onze band is zo sterk.
Dus een behoorlijke moeilijke dag maar de moeilijkste staat voor de deur en das Maandag.
Wish me luck.
Liefs Sil.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten